- Ε, Ντομένικο... - Ασ' τον να κοιμηθεί.
- Λοιπόν, ξέρεις. - Θεέ μου...
Καλά, πες του το εσύ: να βάλει τα δυνατά του.
Δεν είναι παιδάκι πια, ξέρει τι πρέπει να κάνει.
- Εδώ είναι το ζαμπόν; - Ναι.
Μια τέτοια ευκαιρία δεν έρχεται κάθε μέρα.
Πες του να κάνει το καλύτερο που μπορεί.
Μπορείς να μου κάνεις μια χάρη;
Μπορείς να περάσεις απ' το μπακάλη; Μου τέλειωσε το λάδι.
- Τι είδους λάδι θες; - Το συνηθισμένο, στην κονσέρβα.
- Εντάξει, γεια. - Γεια.
- Φράνκο. - Τι;
Βιάσου. Εχεις να κάνεις τα μαθήματά σου.
Εντάξει, έρχομαι.
ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΕΝΕΤΙΑΣ 1961
Για τους ανθρώπους που κατοικούν στην περιοχή της Λομβαρδίας,
το Μιλάνο είναι η πόλη για να βρεις δουλειά.
Κάθε πρωί τα ίδια.
Ενώ έχεις τόσο χρόνο,
περιμένεις την τελευταία στιγμή.
Ο πατέρας σου νευριάζει.
Θα σου τις βρέξει καμιά μέρα.
- Που είναι τα βιβλία μου; - Θα τ' άφησες στην κουζίνα.
Κοίτα χάλι. Ούτε καν ξέρει πού έχει βάλει τα βιβλία του.
Ποιος σου είπε να πάρεις τη ζώνη μου;
Κανόνισε να τη βάλεις στη θέση της.
Μη μου το παίζεις εμένα έξυπνος.
Και μη μου σηκώνεις τους ώμους, κατάλαβες;
- Τι έγινε πάλι; - Για τη ζώνη του γκρινιάζει.
Εγώ του την έδωσα. Ασ' τον ήσυχο.
Δεν είσαι πια παιδάκι.
Τι τη χρειάζεσαι τη ζώνη;
Εσύ θα πας να δουλέψεις.
Απίστευτο πώς τσακώνονται όλη την ώρα.
Σαν το σκύλο με τη γάτα. Μόνο σαν αδέρφια δεν κάνουν.
Ο φάκελος! Αν τον ξεχνούσες στην εξέταση;
Ακουσες τι σου είπε ο πατέρας σου.
Αυτή είναι ευκαιρία ζωής.
Αν μπεις εκεί, θα έχεις σίγουρη δουλειά για όλη σου τη ζωή.
Ακουσέ με.
- Εχεις μαντήλι; - Ναι.
- Τα λεφτά σου φτάνουν; - Δεν ξέρω.
- Καλημέρα, δεσποινίς Ιντα. - Καλημέρα.
Μα σου έδωσα χίλιες λιρέτες!
Πρέπει και να φάω, όχι;
Πόσα χρειάζεσαι; Δεν θα πας στο γαλακτοπωλείο;
- Δεν ξέρω. - Τι εννοείς;
Πάντα πηγαίνεις στο γαλακτοπωλείο.
Ντομένικο.
Ελα εδώ, πάρε αυτά. - Δεν πειράζει.
Φράνκο, έλα εδώ.
Δώσ' τα στον αδελφό σου, πες του να μου φέρει ρέστα.
- Μην κάνεις το χαζό. - Γιατί;
Το παίζεις σκληρός, αλλά είσαι αισθηματίας.
Είσαι σε μικτή τάξη; Τι τύχη που έχεις!
Εμένα με στέλνουν σε σχολείο παπάδων.
Κοίτα τι καλό παιδί. Πάει κιόλας στο σχολείο.
Με συγχωρείτε.
Το αφεντικό!
Καλημέρα, κύριε.
- Τι θα θέλατε; - Εγώ ήρθα για...
Τέταρτος όροφος, γραφείο προσωπικού.
- Ηρθα για τις εξετάσεις. - Ναι, τέταρτος όροφος.
Συγνώμη, πού πρέπει να πάω για τα βοηθήματα;
Ορίστε;
Εκεί που δίνουν λεφτά για τους φτωχούς.
Ο τύπος έχει θράσος!
Μόλις μπήκε μέσα, άρχισε να φωνάζει!
- Κι εσύ τι έκανες; - Ούτε που άνοιξα το στόμα μου.
Οταν σταμάτησε, του είπα: Μπορεί να είμαι κλητήρας,
αλλά εσύ είσαι καθίκι.
Και δεν είμαι σκλάβος σου.
Η δουλειά μου δεν είναι να του αγοράζω ψωμάκια.
Τί σου απάντησε;
- Λέξη δεν έβγαλε. - Καλά του έκανες.
Θα έρθουμε λοιπόν για τα αποτελέσματα.
Μόλις τελειώσει τις εξετάσεις, παρακαλώ ενημερώστε με.
Βεβαίως, μην ανησυχείτε.
Σας ευχαριστώ και πάλι.
Παρακαλώ, κυρία μου.
- Ευχαριστώ. - Ξανά...
- Αντίο σας.
Ιγκνάτζιο, πες αντίο.
Αντίο, νεαρέ.
Σας ευχαριστώ.
Ελα εδώ.
Ακουσες τί είπε;
Αυτόν εκεί τον τύπο, θα τον προσλάβουν.
Εχει βύσμα.
Δε νομίζω. Αυτό που μετράει είναι οι εξετάσεις.
Αν δεν τις περάσεις, δεν σε παίρνουν.
Είναι στ' αλήθεια η ψυχολογική εξέταση η σημαντικότερη;
Δεν είμαι σίγουρος.
Εγώ πέρασα ψυχολογικές εξετάσεις για τον στρατό.
Κύριοι, καλημέρα σας.
Εκπροσωπώ την εταιρία
και θα επιβλέψω τις εξετάσεις.
Οπως ξέρετε, οι εξετάσεις αυτές έχουν σχεδιαστεί
κυρίως για να εντοπίσουν τις ατομικές σας δεξιότητες.
Η ψυχολογική εξέταση.
Μην ανησυχείτε. Είναι πολύ απλές.
Θα τις περάσετε χωρίς δυσκολία.
Τώρα, θα ελέγξω τις παρουσίες και στη συνέχεια
θα σας δώσουν τα φύλλα των εξετάσεων.
Μπερνασκονι Τζουζέπε. - Παρών.
- Μπονφάντι, Ατίλιο. - Παρών.
- Καντόνι, Ντομένικο. - Παρών.
- Καπέλι, Γκουίντο. - Παρών.
- Καβαλάρο Ελιζαμπέτα. - Παρούσα.
Κολόμπο Κάρλο.
Κολόμπο Κάρλο. Δεν είναι εδώ;
Γκουάτσι Κοράντο. - Παρών.
- Λαντζόνι Ιγκνάτζιο. - Παρών.
Ο γιόκας μου.
- Λοκάσιο Ατίλιο. - Παρών.
- Μαζέτι Αντόνια. - Παρούσα.
- Μονγκούτζι Αρτέ... - Αρτένε.
Είναι λάθος γραμμένο, θέλει "ν".
Αυτό διορθώνεται εύκολα.
Νοζέντα, Φίλιπο. - Παρών.
Πολέτι, Λουτσιάνα. Πονζόνι, Ερνέστο.
- Τι συμβαίνει; - Εξετάσεις.
Για τι πράγμα;
Αν περάσουμε, μας δίνουν δουλειά.
Τι άλλο θα σκαρφιστούν...
Εντάξει, καθίστε όλοι.
Απλωθείτε. Εχει πολλές θέσεις.
Μπορείτε να βγάλετε τα παλτά σας.
Θα βρείτε χαρτιά και μολύβια στα θρανία.
Τα χαρτιά έχουν σφραγίδες, να μην αντικατασταθούν.
Αν κάνετε κάποιο λάθος, απλά διορθώστε το.
Ιδού το πρόβλημα:
Από ένα κομμάτι χαλκό
μήκους 520 μέτρων,
520 μέτρων,
κόπηκαν τα 3/4.
Από το υπόλοιπο,
κόπηκαν τα 4/5.
Πόσα εκατοστά χαλκού έμειναν;
Αυτό είναι όλο.
Εχετε μία ώρα.
Μπορείτε να ξεκινήσετε.
- Ορίστε, κύριε. - Τέλειωσες κιόλας;
- Ναι, κύριε. - Ωραία.
Επέστρεψε στο θρανίο σου.
Ο χρόνος τελείωσε.
Παραδώστε τα χαρτιά σας.
Δώσε μου το φύλλο. Κι εσύ το ίδιο. Ευχαριστώ.
Εσείς, τι γίνεται;
Εντάξει, δεν πειράζει.
Παραδώστε το όπως είναι.
Μακαρόνια, εδώ τα σκέτα και εδώ με σάλτσα. Το νερό έρχεται.
Γεια σας. Θέλετε να φάτε; Περάστε να καθίσετε στην κουζίνα.
Πάρε παραγγελία από τον κύριο.
Το νερό σας.
Ερχομαι αμέσως.
Ψητή μπριζόλα, χωρίς πιπέρι.
Ρύζι, μακαρόνια με βούτυρο, σούπα;
Μακαρόνια με βούτυρο.
- Μπριζόλα, τύρι, τηγανητά αυγά; - Αυγά.
Μεταλλικό νερό, πορτοκαλάδα; Κόκα κόλα; Εντάξει.
Οχι, αυτό είναι του κυρίου.
Δώσε μου την εφημερίδα.
Χτύπησε την ηλικιωμένη μητέρα του.
Ιχνη αίματος στις σκάλες.
Απόπειρα δολοφονίας της συζύγου.
Την κυνηγούσε στα χωράφια,
κραδαίνοντας πέλεκυ.
Θερμοκρασία εις ελαφράν πτώσιν.
Χιόνι στις Αλπεις.
Ομίχλη στην κοιλάδα του Πο.
Γεια σου. Περάσαμε μαζί τις εξετάσεις.
Α, γεια.
Είπαν ότι πρέπει να επιστρέψουμε στις 3.00, σωστά;
Είπαν ότι είναι καλύτερα να φτάσουμε ένα τέταρτο πριν.
- Ηρθες κι εσύ απ' έξω; - Οχι, γιατί;
Σε είδα να τρως στο γαλακτοπωλείο.
Δεν είναι κανείς σπίτι. Η μητέρα μου εργάζεται.
Καλά τρώει κανείς στο γαλακτοπωλείο.
Ναι, αλλά ξέρεις κάτι;
Μύρισε.
Δε μυρίζεις τίποτα; - Οχι.
Μυρίζει τηγανίλα.
Ισως επειδή φάγαμε στην κουζίνα.
Οχι, παντού μυρίζει έτσι. Θέλεις;
Μόνο λίγο.
Φτάνει μια σταγόνα. Είναι άρωμα.
Τι κάνεις; - Ετσι θα πάει στη μύτη.
Τι βλάκας!
Τώρα μυρίζεις σαν κυρία.
Τι αποτέλεσμα έβγαλες στο πρόβλημα;
Είκοσι τέσσερα.
Κι εγώ το ίδιο. Δεν ήταν πολύ δύσκολο.
Οχι, καθόλου.
Πρόσεξες εκείνον που καθόταν στο παράθυρο;
Αυτόν με το αδιάβροχο;
Ο φουκαράς. Μάλλον δεν θυμόταν την αναλογία.
Ηταν παντρεμένος. Φορούσε βέρα.
Πήγες σε σχολή γραμματέων;
Οχι, σε κανονικό γυμνάσιο. Ηθελα να μάθω γλώσσες.
Αλλά το παράτησα.
Κάποια στιγμή θα παντρευτώ, και τότε τέλειωσε η υπόθεση.
Ωραία.
Εμένα μ' αρέσουν αυτές με τα κουμπιά και τις ζώνες.
Μου αρέσει το σπορ ντύσιμο.
Αν βρω δουλειά, θ' αγοράσω με τον πατέρα μου μια μοτοσυκλέτα.
Ο πατέρας μου έχει μηχανάκι.
Αν αγοράσουμε μαζί μία, θα είναι 150άρα.
Ξέρεις να οδηγείς;
Φυσικά. Εχω οδηγήσει του πατέρα μου πολλές φορές.
Ναι, αλλά αυτό είναι μηχανάκι. Η 150άρα είναι άλλο πράγμα.
Πάω στοίχημα ότι θα έχει πετάλι.
Τι μισθό λες να δίνουν;
- Δεν ξέρω. - Εσύ πόσα θα ήθελες να πάρεις;
Για μένα, αν μπορούσα να επιλέξω...
Να επιλέξεις; Τότε γιατί να μην ευχηθείς 1 εκατομμύριο λιρέτες;
Αν μου δώσουν εμένα 35,000 λιρέτες το μήνα,
θα είμαι ευχαριστημένη. Είναι η πρώτη μου δουλειά.
Ο πατέρας μου λέει ότι στις μεγάλες εταιρίες ο μισθός δεν είναι καλός,
αλλά η θέση εργασίας είναι σίγουρη για όλη τη ζωή.
Μυρίζεις τον καφέ;
Να πιούμε έναν;
Ας πιούμε.
- Δυο καφέδες. - Πληρώνεις εσύ;
- Ναι, φυσικά. - Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε.
Σε είπε "κύριο"!
Ας μετακινηθούμε.
Εχει τόσο κόσμο.
- Τι έγινε; - Μου έπεσε το κουταλάκι.
Πάρε το δικό μου.
- Πώς είναι; - Καλός.
Είναι λίγο πικρός.
Είμαι εδώ όλη μέρα και βλέπω. Δεν ξέρουν τι κάνουν.
Εχουν ξεκινήσει από την αρχή τουλάχιστον εφτά φορές.
Είναι πολλά τα αφεντικά. Παριστάνουν όλοι τους μηχανικούς.
- Ελα μισό λεπτό εδώ. - Είναι ήδη περασμένες 2.30.
Γεια.
Μην πατάτε το πράσινο, δε βλέπετε; Από εδώ είναι ο δρόμος!
- Εχουμε αργήσει. - Να φεύγατε νωρίτερα.
Σηκώστε τα χέρια.
Τεντωμένα τα μπράτσα, ανοιχτά τα δάχτυλα. Περιστρέψτε τα χέρια.
Σαν να ξεβιδώνετε μια λάμπα.
Μπράτσα μπροστά, στο ύψος του πηγουνιού.
Παλάμες πάνω.
Παλάμες κάτω.
Παλάμες πάνω. Παλάμες κάτω.
Περιμένετε να σας πω εγώ.
Παλάμες πάνω. Παλάμες κάτω.
Κρατήστε τα χέρια μπροστά, στο ύψος του πηγουνιού.
Λυγίστε τα γόνατα.
Οι δεσποινίδες μπορούν να στραφούν στον τοίχο.
Λυγίστε.
Φτάνει. Ωραία.
Τώρα, όλοι από εδώ στη γωνία του δωματίου.
Φωνάξτε τον πρώτο.
Ελάτε μαζί μου.
Οχι, με το πρόσωπο στον τοίχο.
Επαναλάβατε φωναχτά ό,τι σας πει ο γιατρός.
Δεκαεφτά.
Μαγειρευτά.
Πενήντα δύο.
Δεν κατάλαβα.
Κάθισε.
Στις ερωτήσεις μου θα απαντάς με ένα ναι ή ένα όχι.
Τίποτα άλλο. Εντάξει;
Σε δυσαρεστεί να τρως έξω από το σπίτι;
Το μέλλον σου παρουσιάζεται χωρίς ελπίδα;
Ενοχλείσαι συχνά από φαγούρες;
Εβρεχες το κρεβάτι σου σε ηλικία 8 ως 14 ετών;
Εχεις χάσει ποτέ τη δουλειά σου λόγω μέθης;
Αισθάνεσαι αντιπάθεια για το άλλο φύλο;
Σου συμβαίνει να πιεις για να ξεχάσεις τα προβλήματά σου;
Καμιά φορά.
Ναι ή όχι;
Γεια.
Με περίμενες; - Τέλειωσα γρήγορα.
- Πως τα πήγες; - Καλά.
Κι εγώ.
Ποιος σε εξέτασε εσένα;
Αυτός που έκανε τα λυγίσματα.
Γιατί γελάς;
Μου έκαναν περίεργες ερωτήσεις.
Ναι, κι εμένα.
Αν τα πήγαμε καλά, λες να μας πάρουν;
Αν όχι, τότε γιατί μας φώναξαν;
Ποιο τραμ θα πάρεις;
Θα πάω με τα πόδια, είναι μόνο δυο στάσεις ως το σταθμό.
Τότε θα σε συνοδέψω. Είναι ακόμα νωρίς.
Θέλεις τσίχλα;
Ναι.
- Μα τι κάνεις; - Δε βγαίνει τίποτα.
- Πρέπει να βάλεις λεφτά. - Εβαλα.
Τότε είναι χαλασμένη. Θες να σπάσεις το παράθυρο;
Τι ηλίθια!
Εχασες δέκα λιρέτες.
Πού μένεις; - Στη Μέδα.
- Πως σε λένε; - Καντόνι.
Το μικρό σου, εννοώ.
Ντομένικο.
Είναι παλιομοδίτικο όνομα.
- Εσένα; - Τι;
- Πώς σε λένε; - Μαγκαλί.
Τι όνομα είναι αυτό;
Είναι γαλλικό.
Γιατί, είσαι Γαλλίδα;
Ενα παιδί στη γειτονιά με βάφτισε έτσι.
Δεν του άρεσε το όνομά μου κι άρχισε να με φωνάζει Μαγκαλί.
Τώρα όλοι με φωνάζουν έτσι.
- Ποιο είναι το αληθινό σου όνομα; - Αντονιέττα.
Δεν είναι άσχημο όνομα.
Εγώ έχω δύο ονόματα στο πιστοποιητικό γέννησης,
αλλά όλοι με φωνάζουν Ντομένικο.
Ποιο είναι το άλλο; Ισως είναι πιο ωραίο.
Τριέστε.
Γιατί σε λένε έτσι;
Γιατί η Τριέστη έγινε ιταλική.
Δεν είναι αυτό το τραμ μου. Εγώ πάω στο Σαν Σίρο.
Αν θέλεις να φύγεις, μη διστάζεις.
Οχι, εγώ έχω ένα τρένο κάθε μισή ώρα.
Ξέρεις κάτι;
Το όνομα Ντομένικο σου πάει.
Γιατί;
Επειδή είσαι κι εσύ παλιομοδίτης.
Πρέπει να φύγω. Γεια.
- Ισως ξαναϊδωθούμε. - Ναι, αν πιάσουμε δουλειά.
Ας το ελπίσουμε. Γεια.
Ενα ακόμη φιλί...
Και μετά θα σε χάσω για πάντα...
Σαν ένα παραμύθι...
Που μετά χάνεται...
ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΑΓΟΝΙ ΑΠΟΣΥΡΕΤΑΙ
Ψάχνω να βρω...
Καινούριες λέξεις να πω...
Μα καθώς βρέχει...
Κλαίω μαζί σου...
Ψάχνω να βρω...
Καινούριες λέξεις να πω...
Μα καθώς βρέχει...
Κλαίω μαζί σου...
Αντίο, κοριτσάκι...
Ενα ακόμη φιλί...
Και μετά θα σε χάσω για πάντα...
Ψάχνω να βρω καινούριες λέξεις να πω...
Μα καθώς βρέχει...
Κλαίω μαζί σου...
- Γεια. - Γεια.
- Πώς πήγε η εξέταση; - Καλά.
- Δηλαδή; - Καλά.
Πες μας επιτέλους τι έγινε.
Γράψαμε μια έκθεση, λύσαμε ένα πρόβλημα,
και το απόγευμα κάναμε τα ψυχολογικά τεστ.
Πως σας φαίνεται αυτό εδώ;
Αυτό δε λερώνει εύκολα.
- Εκείνο εκεί με τις ζώνες; - Εκείνο κάνει 26.000 λιρέτες.
Οχι, είναι πολλά τα έξοδα ήδη.
Ολα αυτά επειδή θα πιάσει δουλειά.
Δείξτε μου κάτι άλλο. Αυτό εκεί, ας πούμε.
Ναι, αυτό.
- Βρέχει ακόμα; - Δεν ξέρω.
Εχει συννεφιά ή όχι;
Εχει συννεφιά.
- Ντομένικο. - Τι;
Σβήσε το φως και κοιμήσου.
Καλά.
Αλλιώς, το πρωί δε θα ξυπνάς ούτε με σάλπιγγες.
Να μη βάλεις το αδιάβροχο,
θα έχει λιακάδα.
Κατέβασε τον γιακά μην τον λερώσεις.
Θα τον κάνεις χάλια, με όλο το γράσο που έβαλες στα μαλλιά.
- Καλημέρα, Μικέλε. - Γεια.
Οχι, μόνο 4 άτομα.
- Μπέικον; - Ναι, μπέικον.
Καλημέρα.
- Κι εσύ εδώ; - Ναι.
Καλημέρα.
Με συγχωρείτε.
- Συγνώμη. - Κανένα πρόβλημα.
Καλημέρα.
Κάθισε.
- Είδες; - Τι;
Μας πήρανε.
- Οι γονείς σου τί είπαν; - Χάρηκαν.
Κι η μητέρα μου.
Είναι όλοι όσοι ήταν στις εξετάσεις.
Κι όμως δεν είμαστε πολλοί.
Ποιος ξέρει τι έγιναν οι άλλοι...
Δεν θα τους προσέλαβαν.
Είμασταν τυχεροί. - Σίγουρα.
- Ο Ντουράσκι κι ο Πονζόνι; - Εγώ είμαι ο Πονζόνι.
- Ελα μαζί μου. Ο Ντουράσκι; - Συγνώμη που άργησα.
Το τραμ μου καθυστέρησε λόγω ατυχήματος.
Τυχερός είσαι που δεν χτυπάς ακόμα κάρτα.
Θα είχες τώρα κόκκινη σφραγίδα. Από αύριο να έρχεσαι νωρίτερα.
Ελάτε μαζί μου. - Μάλιστα.
Υπομονή, σε ένα λεπτό έρχομαι.
Σε άκουσα.
Λες να μας φωνάξουν με αλφαβητική σειρά;
Οχι. Ο Πονζόνι είναι μετά από μένα. Το όνομα μου αρχίζει από "Κ".
Ναι, το δικό μου αρχίζει από "Μ".
Ζέστη κάνει εδώ μέσα.
Οχι, δεν κάνει ζέστη.
Είναι από την συγκίνηση. Ιδρώνουν κι εμένα οι παλάμες μου.
Καπέλι,
Καβαλάρο και Καντόνι.
Εγώ είμαι!
Γεια.
Θα σε δω αργότερα.
- Πάμε έξω; - Είσαι σε άλλο τμήμα εσύ.
Στη διοίκηση.
Θα δεις, είναι καλύτερα να είσαι παράμερα.
- Σαρτόρι. - Μάλιστα.
- Φέρ' τον μέσα. - Μάλιστα.
Ελα μέσα.
Κάθισε.
Δεν ξέρω αν σε ενημέρωσαν από το γραφείο προσωπικού.
Αυτή τη στιγμή δε χρειαζόμαστε υπάλληλους γραφείου.
Εγω είχα ζητήσει έναν κλητήρα.
Αργά ή γρήγορα θα σου βρούμε μια θέση.
Σε τι σχολείο πήγες;
Στο γυμνάσιο, έκανα γεωμετρία. Ηθελα να γίνω τοπογράφος.
Εχω όμως έναν μικρότερο αδελφό που είναι τώρα στο σχολείο,
οπότε αποφασίσαμε εγώ να...
Περάστε.
Εχεις σκοπό να προχωρήσεις τις σπουδές σου;
Ισως πάω σε νυχτερινό σχολείο.
Να έχεις θέληση κι όλα γίνονται.
Ναι, είναι αλήθεια.
Ακου.
Για τώρα έχουμε μια θέση κλητήρα, αν τη θέλεις.
Καλύτερα από το να κάθεσαι σπίτι χωρίς να κάνεις τίποτα.
Μπορείς να συνηθίσεις το περιβάλλον,
να κάνεις πρακτική.
Περάστε.
Με συγχωρείτε. Το δικαιολογητικό για την αργοπορία μου.
Είναι το τρίτο, αν δεν απατώμαι.
Και μόλις ξεκίνησε ο μήνας.
Τα παιδιά σας είναι μεγάλα, έτσι δεν είναι;
Θα πρέπει να μπορούν να φροντίζουν τον εαυτό τους.
Σύστησέ τον στον Σαρτόρι.
Και πες του να του εξηγήσει τη δουλειά.
Πες του να τον κρατήσει απασχολημένο.
Εντάξει.
Πήγαινε μαζί της.
Μην ξεχνάς, πρέπει να μάθεις.
- Ναι, κύριε. - Ελα μαζί μου.
Σαρτόρι, το αφεντικό σου στέλνει αυτόν τον νεαρό.
Θέλει να του μάθεις τη δουλειά.
- Ποιος είναι; - Ο νέος κλητήρας;
- Πώς είναι; - Χαριτωμένος, και πολύ νέος.
- Κάθισε. - Ευχαριστώ.
Ενας λογιστής μου την έστειλε από το Σελβίνο.
Κάθε χρόνο πηγαίνει διακοπές.
Ασ' τους να χτυπάνε.
Οταν κουραστούν, θα σταματήσουν.
Εδώ όλοι έχουν μια κακή συνήθεια: Τα πάντα είναι επείγοντα.
Ολοι βιάζονται.
Αντί να ζεσταίνουν την καρέκλα τους όλη μέρα,
θα έπρεπε να βγαίνουν να πάρουν λίγο αέρα.
Τουλάχιστον, αυτό είναι υγιές.
Κύριε, είδατε τι έγινε;
- Τι; - Κάηκε η λάμπα.
Πάλι; Πολύ γρήγορα καίγονται αυτές οι λάμπες.
Δεν έκανα εγώ τίποτα.
Εγώ έκανα τη δουλειά μου και παφ! Κάηκε μόνη της.
Ρίχνετε μια ματιά, σας παρακαλώ;
- Εχει σημερινή ημερομηνία; - Ναι.
Αγαπητέ μου Δον Λουίτζι,
μου δανείζεις ένα τσιγάρο;
Τι λες, φίλε;
Ούτε ένα βρωμοτσιγάρο!
Νομίζω ότι είναι κόλακας.
Γλύφτης είναι.
Δεν κοιτάζει ποτέ τους ανθρώπους στα μάτια.
Ποιος, ο νυσταλέος; Αυτός δε βλέπει μπροστά του.
Κράτα όλα τα φώτα αναμμένα!
Δεν πληρώνει αυτός το ρεύμα. Μα τι γράφει κάθε βράδυ;
Ο Θεός ξέρει. - Τι να γράφει λες;
Ποιος ξέρει. Ισως μυθιστόρημα.
Αλλο ένα σκοτεινό σημείο...
Γιατί δε θυμόταν το ταξίδι με τον φίλο του;
Μόνο λίγο τις φαβορίτες.
Λίγο, ε;
- Ποιος είναι; - Η κυρία Σεμινάρι.
Μου ήρθαν επισκέψεις και δεν έχω καφέ.
Λυπάμαι πολύ, ούτε εγώ έχω καθόλου.
Δεν πίνω καφέ γιατί έχω την καρδιά μου.
Ο άνδρας μου το πρωί πίνει κακάο με το γάλα του.
Συγνώμη, αλλά δεν έχω καθόλου.
Δον Λουίτζι, κάποιος ήρθε σήμερα.
Είπε ότι είναι παλιός φίλος του φτωχού θείου μας.
Είπε ότι ο θείος μάζευε τα φύλλα της Domenica del Corriere.
Θέλει να αγοράσει τη συλλογή. Σε καλή τιμή, φυσικά.
Εδώ στο Κασέλο τραγουδούν μόνο όσοι έχουν καλή φωνή.
Με χαρά μου λοιπόν σας παρουσιάζω
έναν άνδρα με χρυσή φωνή, τον αγαπητό μας Καρλέτο,
που θα μας τραγουδήσει το καλύτερο του τραγούδι.
Μαέστρο.
Ελα, Κάρλο.
Ελα, Καρλέτο!
Φαντάσου, 60 χρόνων κι ακόμα τραγουδά.
Μετά είναι σειρά σου να τραγουδήσεις.
- Είναι η μαμά σου σπίτι; - Περάστε.
Ελάτε, κυρία Ρετζίνα.
Είναι μισό κιλό.
Ευχαριστώ. Τι σας οφείλω;
Τα συνηθισμένα. 120 λιρέτες το τέταρτο.
Αφήστε, αν δεν έχετε με πληρώνετε αύριο.
Οχι, μισό λεπτό. Να κοιτάξω το πορτοφόλι μου.
Αν είχα τέτοια παιδιά, θα τους έσπαζα το κεφάλι.
Δόξα το Θεό που δεν έχεις.
Αλλιώς θα ήσουν σαν αυτήν.
Ή χειρότερα.
Ενα, δύο, τρία.
Φλικ ή φλοκ.
Διάβολε!
Χτύπησε κιόλας το κουδούνι;
Τώρα, σε ένα λεπτό.
Καλυτέρα να ξεκινήσω,
μην πέσω στον όχλο.
- Γεια σας. - Καλή όρεξη, κύριε Τρεσόλντι.
Ευχαριστώ. Επίσης.
Δεν τον καταλαβαίνω.
Πήρε σύνταξη πριν τρεις μήνες, κι έρχεται ακόμη εδώ κάθε μέρα.
Κάθεται εκεί, λαγοκοιμάται και περιμένει το κουδούνι.
Ο Θεός μόνο ξέρει γιατί συνεχίζει να έρχεται.
Οταν βγω εγώ στη σύνταξη,
δε θα με δουν ποτέ ξανά εδώ.
Τι κάνετε, κύριε Τρεσόλντι; Φαίνεστε καλά.
Σαν νεαρός! Να προσέχετε, ε;
- Ποιος είναι ο νεαρός; - Καινούριος στη δουλειά.
Να είσαι καλό παιδί και θα τα περάσεις μια χαρά εδώ.
Εδώ είμαστε σαν μια μεγάλη οικογένεια.
Αντίο, κύριε.
- Τι καλός άνθρωπος. - Ναι.
Πάντως, καλύτερα για σένα είναι
να κρατάς τις σκέψεις σου για τον εαυτό σου.
Στη ζωή αυτή πρέπει να εμπιστεύεσαι τους πάντες,
εκτός από όσους έχουν δύο ρουθούνια.
Τα δόντια μου είναι.
Δύσκολα τρως χωρίς δόντια.
Κακό πράγμα να γερνάς.
Περιμένεις κάποιον;
- Μια φίλη. - Πώς τη λένε;
Δεν ξέρω.
Σε ποιο τμήμα είναι;
Δεν είμαι σίγουρος.
Είναι στο μεγάλο κτίριο;
Νομίζω.
Στη δεύτερη βάρδια.
Το μεγάλο κτίριο τρώει στη δεύτερη βάρδια.
Εμείς πηγαίνουμε, εκείνοι έρχονται. Κατάλαβες;
Επιασε βροχή.
Νάτος. Λοιπόν;
Τη βρήκες;
Οχι;
Είδες βροχή;
Δεν έχεις ομπρέλα;
Ελα να σε συνοδέψω. - Οχι, ευχαριστώ.
Ντρέπεσαι μην σε δουν με μια γριά;
Ελα, πάμε νεαρέ.
Διάβολε! Εχεις την όψη στρατηγού!
Σαρτόρι.
Αυτός ποιος είναι; - ο Καντόνι.
Ορίστε.
Σήμερα το πρωί η γυναίκα μου μου έδωσε ένα μεγάλο φιλί.
Με φιλάει μια φορά το μήνα, όταν πληρώνομαι.
Τι είσαι, αξιωματικός των Ες Ες;
Λοιπόν, να πηγαίνω;
Πήγαινε, πήγαινε, μου κόβεις την ανάσα.
Σαρτόρι, κι εκείνο το γράμμα;
Ποιο γράμμα; Δεν έχω γράμματα εγώ.
Κοίτα βροχή!
Κάνει παγωνιά.
- Που να πάμε; - Πάμε στο πανηγύρι;
- Θα έχει κλείσει. - Που να πάμε τότε;
Ελάτε, πάμε στο πανηγύρι.
Εντάξει.
Αλληλογραφία για τη Διεύθυνση.
Αφησέ τα εκεί, κάποιος θα τα πάρει. Γίνεται χαμός εδώ.
Γεια.
Που χάθηκες εσύ;
Είμαι σε άλλο κτίριο.
Το κτίριο της διοίκησης.
Πώς είσαι;
Καλά.
Ετσι που είσαι ντυμένος, δε σε γνώρισα.
Δε χρειάζονταν υπαλλήλους αυτή την περίοδο,
αλλά μου υποσχέθηκαν θέση με το που αδειάσει κάποια.
Το παν είναι να μπεις...
Εγώ δουλεύω δακτυλογράφος.
Το ξέρω.
Γιατί δεν ήρθες να με δεις καθόλου;
Το βράδυ σχολάω ένα τέταρτο αργότερα.
Και για φαγητό πάω με την πρώτη βάρδια.
Γιατί δεν έρχεσαι να χορέψουμε;
Την πρωτοχρονιά η εταιρία διοργανώνει χορό.
Ελπίζω να με αφήσει η μητέρα μου.
Θα είμαστε μεταξύ συναδέλφων.
Καλό ακούγεται.
Η προϊστάμενή μου.
Πηγαίνω τώρα. Δε θέλω να με βλέπει να μιλώ στο διάδρομο.
Γεια.
Καλά Χριστούγεννα.
Θα πάω στου Αντζελο να δω τηλεόραση.
Ελα πίσω. Είναι αργά να πηγαίνεις σε ξένα σπίτια.
Ραδιοφωνικές ειδήσεις.
Τα τελευταία νέα.
Ο πρωθυπουργός εύχεται σε όλους καλή χρονιά.
Στη Γένοβα διοργανώνουν δείπνο για 10.000 άτομα.
Κάποιοι μελαγχολικοί διαρρήκτες επέστρεψαν τα κλοπιμαία τους.
Πάρε αυτά. Και μην αργήσεις να γυρίσεις.
Εγώ σ' αυτή την ηλικία δεν έβγαινα έξω τα βράδια.
Ούτε καν την παραμονή πρωτοχρονιάς.
Δεν κάνει και τίποτα, στη λέσχη των εργαζόμενων πάει.
Ναι, καλά, στο μεταξύ έφυγε.
Αυτά τα παιδιά έχουν πάντα δίκιο.
Σε ξεγελούν με τα λόγια και πάντα τη γλιτώνουν.
Καλησπέρα σας, περάστε.
Δώσ' του ένα εισιτήριο. - Ορίστε.
- Πάρτε ένα ωραίο καπέλο. - Οχι, αυτό είναι γυναικείο.
- Δεν έχει σημασία. - Να, πάρτε αυτό.
Δώσ' του μια σφυρίχτρα. Πρέπει να τη φυσάτε όμως.
- Δώσ' του ένα μπουκάλι κρασί. - Ορίστε.
Οι άνδρες πρέπει να συνοδεύουν κυρίες,
αλλιώς αν είναι μόνοι, παίρνουν ένα μπουκάλι κρασί.
Είστε μόνος;
Εχει φιλενάδα;
Τότε πάρτε ένα μπουκάλι, με τις ευχές μας.
Περάστε. - Καλή διασκέδαση.
Είδες, του έδωσαν μπουκάλι.
Περιμένεις κανέναν;
Ελα να κάτσεις μαζί μας.
Τι κάνεις εκεί μόνος;
Το μπουκάλι.
Να κάτσουμε εδώ;
Ελα, πάρε την τσάντα μου. Κάθισε.
Καλησπέρα.
Κάνε μας παρέα, κρίμα δεν είναι να κάθεσαι μόνος σου;
Ετσι δεν είναι; - Ναι.
Κυρίες και κύριοι, βλέπω ότι δε χορεύει ούτε ένα ζευγάρι.
Ηρθαμε εδώ για να διασκεδάσουμε.
Η βραδιά αυτή θα σας μείνει αξέχαστη.
Είστε όλοι καλεσμένοι.
Γι' αυτό σας έχουμε ετοιμάσει μια ωραία έκπληξη.
- Από που είσαι; - Από τη Μέδα.
Σε ποιο τμήμα είσαι;
Στην τεχνική διεύθυνση.
Εγώ είμαι στα εργαστήρια.
Abboccato del Garda.
Επιτρέπετε;
Βεβαίως.
Εμάς δεν μας έδωσαν γιατί είμαστε ζευγάρι.
Αν θέλετε, το ανοίγω.
Είστε ο μαέστρος;
Καλησπέρα.
Θα ήθελα να τραγουδήσω λίγη όπερα.
Μα είναι παραμονή, δεν είναι κατάλληλο.
Τι ωραίος αφρός!
Λιγάκι μόνο.
Δεν κάνει κακό, σαν νερό είναι.
Τελειώνει ο χρόνος, εις υγείαν!
Εις υγείαν.
- Να σας συστήσω τη σύζυγό μου; - Τι κάνετε;
Κυρίες και κύριοι, μια μικρή επίδειξη.
Προσλάβαμε για σας έναν σπουδαίο τραγουδιστή.
Τραγουδιστή, κωμικό...
Ας πούμε απλώς έναν τραγουδιστή.
που θα σας διασκεδάσει με ένα χιουμοριστικό τραγουδάκι.
Είναι φοβερός αυτός ο τύπος.
Θα σας τραγουδήσω το δράμα του καημένου του αυτοκινήτου μου.
Φίλοι, δώστε προσοχή, θα σας πω μια ιστορία θλιβερή.
Ενα τραγούδι για το χάλι μου βγαλμένο μέσα από το κεφάλι μου.
Οι συγγενείς μου ωραίοι τύποι μου έφαγαν όλο το αυτοκίνητο.
Πρώτη άρχισε η θεία μου, που έφαγε όλη τη μπαταρία μου.
Φώναξα Αγγλους να βάλουν τάξη
Κι αυτοί μου φάγανε τ' αμάξι.
Φώναξα Γερμανούς να σώσουν κάτι κι αυτοί καθάρισαν το τζάμι.
Ο ξάδερφός μου ο κανίβαλος έφαγε και τον οδηγό.
Είχε παρέα ένα αδερφάκι που μού 'φαγε και το πορτάκι.
Αγαπητοί μου, δώστε προσοχή. Θα σας εξηγήσω το γιατί.
Το αυτοκίνητό μου, συγχωρέστε με
το καημένο ήταν από σοκολάτα.
Και τώρα, κυρίες και κύριοι, αρχίζει ο χορός.
Επιτέλους, ώρα ήταν.
Δεσποινίς, χορεύουμε αυτό το βαλς;
Δεν χορεύετε;
Ελάτε, χορέψτε!
Προσοχή, στον επόμενο χορό ένα μικρό σύννεφο
θα περάσει αργά μπροστά από το φως.
Είναι η στιγμή να επωφεληθείτε.
Ομως θυμηθείτε, πρέπει να είστε γρήγοροι.
Αν πιαστείτε στα πράσα, θα ντροπιαστείτε.
Αραβωνιασμένοι, παντρεμένοι, εραστές, σηκωθείτε.
Αυτή είναι η στιγμή σας.
Κυρία Μπενεντέτι, παρακαλώ.
Τι συμβαίνει;
Ερχεται το σύννεφο.
Τώρα!
Μα γιατί δεν χορεύετε;
Μήπως δεν ξέρετε;
Πήγαινε.
Αν δεν μπορείς, θα σε οδηγήσω εγώ.
Ελα!
Πέντε, τέσσερα, τρία...
Είναι μεσάνυχτα. Η πόρτα ανοίγει.
Οι σάλπιγγες ηχούν. Τα κανόνια βαράνε.
Φίλοι, αποχαιρετάμε τον παλιό το χρόνο.
Ας πιούμε στον νέο!
Μια σημαντική ανακοίνωση.
Η εταιρία είναι γενναιόδωρη.
Θέλουμε να ενημερώσουμε τους παντρεμένους και αρραβωνιασμένους
ότι μπορούν να φιληθούν στο στόμα!
Ελα, πιες! Θα σου φτιάξει το κέφι.
Κινήστε μόνο προς μια κατεύθυνση, μην κινείστε προς τα πίσω.
Μείνετε στη γραμμή.
Πάμε, κυρίες και κύριοι.
Προχωρήστε και γύρω από τους στήλους.
Προσωπικό.
Της εταιρίας.
Κι αυτό της εταιρίας.
Προσωπικό.
Αυτό τί είναι;
Κεφάλαιο 19;
Μάλλον προσωπικό.
Ενα φτερό.
Προσωπικό.
Μπορείτε να καθίσετε.
Κοίτα να δεις, απίστευτο.
Είναι παιδί ακόμα και πέρασε μπροστά από μας.
Αυτές είναι οι γνωστές αδικίες του λογιστή.
Αυτή τη φορά θα μιλήσω.
Εχω καταστρέψει τα μάτια μου 20 χρόνια εδώ μ' αυτή τη λαμπίτσα.
Δεν πάει άλλο.
- Εγώ είμαι ο πιο ηλικιωμένος. - Τι λες τώρα;
Δική μου σειρά είναι, αυτός κάθεται στη θέση μου!
Πλάκα κάνεις; Τελείωσε το θέμα.
Αυτή τη φορά θα του τα πω έξω απ' τα δόντια.
Ορίστε.
Κύριε, θέλω να σας πω για αυτό το γραφείο.
Είμαι είκοσι χρόνια εκεί πίσω μ' αυτή τη λαμπίτσα.
Κινδυνεύω να χάσω το φως μου. Δεν είναι δίκαιο.
Είναι στο χέρι σας να διορθώσετε την αδικία.
Με συγχωρείτε.
Είναι ζήτημα προτεραιότητας.
Αν μπορείτε, να μετακινηθείτε εκεί πίσω.
Δε σας πειράζει, έτσι;
Καταλαβαίνετε; Ευχαριστώ.